ظهور «اتحاد جماهیر اسلامی» با نظم نوین منطقه و محوریت ایران

محمدحسین ضمیریان، تحلیل‌گر مسائل بین‌المللی، در گفت‌وگو با اقتصاد معاصر، رژیم صهیونیستی را «غده سرطانی منطقه» توصیف و بر ضرورت «عمل جراحی» برای حذف آن تاکید کرد. 

ضمیریان معتقد است که سیاست همسایگی ایران باید بر اساس یک نگاه حکمت‌مدار طراحی شود و تعامل با کشورهایی مانند آذربایجان باید در چارچوبی دقیق و معنادار تعریف شود.

وی اظهار می‌کند: سیاست همسایگی به معنای برخورد هوشمندانه با بدنه سیاسی منطقه است؛ بدنه‌ای که به دلیل وجود غده سرطانی همانند اسرائیل در آن، حتی سیاست‌های عادی مانند سرماخوردگی نیز نیازمند برخورد ویژه خواهد بود. 

این آینده‌ پژوه با اشاره به روابط ایران با کشورهای همسایه نظیر عربستان و امارات، این اقدامات را بخشی از برنامه کلان ایران برای «عمل جراحی بزرگ» در منطقه تصریح کرد و گفت: گفت‌وگو با این کشورها، در حقیقت آماده‌سازی برای تحول بزرگ است. نظم نوین منطقه‌ای با مشارکت ایران در حال شکل‌گیری بوده و می‌تواند به ظهور «اتحاد جماهیر اسلامی» منجر شود.

وی همچنین به نقش ایالات متحده و سیاست‌های آن در قبال رژیم صهیونیستی اشاره کرد و افزود: بایدن آشکارا اعلام کرد که اگر اسرائیل نبود، آمریکا آن را خلق می‌کرد.

ضمیریان این اظهارات را دلیلی بر وابستگی ساختار نظم جهانی به موجودیت رژیم صهیونیستی دانست و اضافه کرد: این وابستگی، بخشی از بازی اقتصاد سیاسی جهانی است که نقش‌هایی مشابه نقش موناکو و سنگاپور در اقتصاد جهانی ایفا می‌کند. 

محمدحسین ضمیریان در ادامه با اشاره به نقش کشور آذربایجان، این کشور را یکی از مناطقی دانست که در سیاست همسایگی ایران باید با دقت رصد شود.

وی با استناد به گزارش‌های نهادهای بین‌المللی، از جمله گزارش صفحه ۴۴ کاپ ۲۹ (وابسته به سلطنت انگلستان)، ادامه داد: باکو به دنبال تقویت توان خود در گفت‌وگو با طرف‌های درگیر از جمله ایران بوده و در این راه از روابط راهبردی با اسرائیل بهره می‌برد. 

این آینده‌ پژوه نقشه کلی سیاست منطقه‌ای ایران را به یک دید هلی‌شاتی تشبیه کرد و بیان داشت: سیاست همسایگی باید مانند نگاه از هلی‌کوپتر به یک نقشه کلان باشد؛ جایی که هر کنش، حتی اگر ظاهرا به نظر عقب‌نشینی بیاید در واقع بخشی از یک نقشه راهبردی بزرگ‌تر خواهد بود. 

وی تاکید کرد که سیاست‌های ایران در قبال همسایگان، نه از سر ضعف، بلکه با تکیه بر حکمت و مدیریت هوشمندانه اتخاذ می‌شود و ممکن است در ظاهر، تعاملات آرام به نظر برسد اما در باطن، بخشی از یک استراتژی کلان برای ایجاد «تمدن نوین اسلامی» خواهد بود.